هست ، و مىروى به سجده ( به سجده مىروى - خ ل ) و مىگوئى : « بسم اللّه و باللّه و صلّى اللّه على محمّد و آل محمّد » كفايت مىكند ، و سر بر مىدارى و آرام مىنشينى ، باز مىروى به سجده و مىگوئى همين را ، و سر بر مىدارى و آرام مىنشينى و مىگوئى : « أشهد ان لا إله الّا اللّه » ( 1 ) به زيادتى « وحده لا شريك له » احتياطا ، و « اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله » « عبده » اش احتياطا ، « اللهم صلّ على محمّد و آل محمّد » - « السلام عليكم » به زيادى « و رحمة اللّه و بركاته » احتياطا . [ 35 ] - و اما مظنّه ( 2 ) در نماز حكم ( 3 ) علم دارد ، و مظنّه بعد از نماز حكم شك دارد ، اما احتياط ( 4 ) ترك نشود ؛

--> 1 - ( ظم ) احوط گفتن زياده بر شهادت به وحدانيّت ، و رسالت ، به قصد قربت مطلقه . ( محمد كاظم الخراسانى ) 2 - ( ظم ) حكم مظنّه گذشت . ( محمد كاظم الخراسانى ) 3 - ( امد ) كليّت اين حكم محل اشكال است ، و به طور كلى كلام در اصل اين مبنا است كه آيا ظنّ در نماز مطلقا - چه در ركعات و چه در افعال - نازل منزلهء علم هست ، يا نه ؟ مگر در جائى كه احراز چنين منزلتى شود . 4 - ( امد ) اين احتياط نسبت به آنچه در بين نماز رخ داده ،